De Stofwisseltour van Johan (Team Nanoek) 15 juni 2016

Gewoon Bijzonder
 
We hebben dit jaar een huis gekocht, mijn vrouw en ik. En dus een hypotheek afgesloten voor de duur van dertig jaar. Tegen die tijd ben ik vast grijs. Het lijkt gelukkig nog heel ver weg. Het overgrote deel van de stofwisselkindjes – als ik ze voor het gemak zo mag noemen – haalt geeneens de leeftijd van dertig. Eerder drie, en vraag niet hoe.
 
Maar ze moeten toch hun dagen doorkomen. Want de tijd staat nooit stil. De eerste dag van de driedaagse Stofwisseltour heeft een etappe die je het beste ook maar gewoon over je heen kunt laten komen. Vanaf Assen loopt de weg in een min of meer rechte lijn tot aan Zwartsluis. Halverwege zit gelukkig tussenstop Havelte, bij rugbyclub The Big Stones. Maar als je bij afslag Diever smekend op het bord kijkt, lees je dat Havelte nóg 11 kaarsrecht kilometers is. Blèh. Dan moet je niet aldoor op je tellertje kijken en gewoon doortrappen. Niet zeuren. Zieke kinderen mekkeren ook niet constant, die denken liever aan iets leuks. En de problemen, die horen er soms gewoon bij.
 
De Stofwisseltour heeft geen Mont Ventoux, Alpe d’Huez of Stelvio nodig om er iets speciaals van te maken. We fietsen gewoon door Assen heen, en dan steeds rechtdoor tot aan Zwartsluis. Het uitzicht op het Zwarte Water is trouwens wel spectaculair mooi. Maar wat dit evenement zo buitengewoon maakt, kun je aflezen aan de namen van de deelnemende teams. Team Eline, Linde en Jade, Lucas, Iris, Charel en Stan, Milo en Isis, Axel, Nanoek, Emma, Fenne, Cilia. Soms twee uit een gezin. Soms niet meer onder ons. Is dat bijzonder genoeg?
 
Op het kladje dat ik voor dit stukje had gemaakt, staat onderaan: hou het luchtig!!! Dat is dit keer niet gelukt, geloof ik. Volgende keer beter, beloofd. Hopelijk waait het knetterhard op weg naar Zwartsluis. Da’s ook lekker luchtig, toch?
-J

Nieuws overzicht