19 juni. Dagverslag van onze reporters van de Stofwisseltour

Brabantse nachten zijn lang? Niet voor ons. Om zeven uur laat Iris de fietsers vertrekken vanuit St.-Michielsgestel. Helaas ligt er even buiten het dorp glas, wat een aantal lekke banden oplevert. Eric van Team Nanoek krijgt in Drunen een klapband, dus komt de volgwagen in actie. De route voert door een open landschap waar de wind vrij spel heeft.
            In de kantine van Steeds Voorwaarts Wilhelmina in Gorinchem trakteert Team Lucas op heerlijke appeltaart. Het zonnetje breekt door. Dat hebben we wel verdiend na alle stortregen. De finish hangt al in de lucht. De tussenstops zijn op één hand te tellen. Nog iets van 120 km. Waar lullen we over.
            En doorrrr naar de tennisvelden van Victoria in Kralingen. En de pasta van Team Lotte. Top! Liz, Juliet en Lotte zitten achter een tafel stofwisselpoppetjes te verkopen. Een grote groep fietsers arriveert. Dat is allemaal Team Lucas. Tom de Koning van Team Metabole Specialisten prikt ook een vorkje mee. Zes jaar geleden heeft hij samen met twee collega’s dit evenement opgericht. Nu ziet het paars-groen van de shirts. En waren het eerst collega’s die deelnamen, nu zie je steeds meer ouders meedoen. Het geeft Tom een supergoed gevoel.
            De vermoeidheid groeit, zadelpijn en kramp steken de kop op. Nog een groepsfoto en op naar Woubrugge, naar zorgboerderij Inversa. Cilia’s oma wijst ons een parkeerplek aan. Cilia deelt zelf met haar ouders de lintjes uit, en sponsor Nutricia eiwitvrije cupcakes. Team Sobi valt me nu pas op. Sobi is geen kindernaam, maar een farmaciebedrijf met hart voor hun klanten. Mijn nek verbrandt in de zon.
            Ten slotte naar Borchland. Alle schitterende banners op een rij. Hans en Sissy van Team Boaz zijn er. De kaarsen voor Milo* en Isis* ook. Iris haalt haar eigen team binnen, waaronder Jeroen, die veel geld binnenhaalt! Lucas fietst een stukje mee, en alweer de guitige Cilia. Het veld ligt niet ver uit elkaar. De teams komen achter elkaar over de finish. Schouderklopjes. Ontlading. Emoties. Intens verdriet en doorzettingsvermogen komen hier samen.
            Marike en San onthullen het eindbedrag: een dikke ton! Herman van Team Metabole Specialisten zegt dat ze klein zijn begonnen, en dat ze hopen dat het groeit. Dat lukt vrij aardig! Want de zaal zit vol en er komen elk jaar stofwisselpunten bij. De Stofwisseltour zamelt geld in en vraagt aandacht voor stofwisselingsziekten. Maar het speelt ook een andere rol. De familieteams kweken hechte banden tussen de deelnemers. Dierbare contacten.
            Het valt niet mee om zo’n lange dag in enkele zinnen samen te vatten. Het woord ‘rauw’ kwam in me op. Want dat zullen veel billen zijn na zo’n 600 km. Maar de aanblik van ernstig zieke kinderen, hun ouders en vrienden, en de sterretjes achter al die mooie namen drukken ons ook op de werkelijkheid, die helaas voor velen rauw is. Tijdens het fietsen speelt er vaak een deuntje door mijn hoofd. Misschien verwoordt dit lied wat de Stofwisseltour zo bijzonder maakt. ‘Traveller’ van Chris Stapleton.
 
When I’m gone
Somebody else will have to feel this wrong
Somebody else will have to sing this song
Somebody else will have to sing along
Sing along
 
-J

Nieuws overzicht