18 juni. Dagverslag van onze reporters van de Stofwisseltour

Team For All verzorgt de start in Lunteren. John heeft een stoere
bergingstruck geregeld die de start opluistert. Als ik zijn racefiets
inspecteer valt mijn oog op een plaatje onder zijn zadelbuis. Er staat een code op die je kunt scannen voor zijn I.C.E. gegevens. Daar steekt een verhaal achter. Als je het wil horen, moet je eens een half uur naast John gaan fietsen. Het komt erop neer dat hij nu geniet van elke kilometer die hij fietst, of het nu regent of niet. En dat gevoel gunt hij anderen ook.

In De Bilt komen alle teams samen. Zo is daar Jesper van Team Axel, van 9 jaar oud! En Sacha die haar opa en oma uitzwaait, ze doen mee aan de recreatieve tocht rond De Bilt. Ook Marleen en Ronald weer, het vriendelijke stel van Team Linde en Jade. Else, die zomaar haar eigen team heeft opgericht: Team Cilia. Bekenden, nieuwe gezichten, nieuwe teams. Als
de fietsers zijn vertrokken, scharrel ik wat rond, blader door het boek Tim. In een hoekje zit een vrolijk ventje bij zijn moeder op schoot te lachen. Het is Axel. Zijn moeder bedankt haar teamleden en zegt dat ze zich enorm gesteund voelt.

Onderweg naar Wageningen regent het pijpenstelen. Volgens Sandrina vallen er tranen uit de hemel. Daardoor staan er even later dik honderd fietsers onder de carport van Linde en Jade te smikkelen van al lekkers. Jade eet zelf een hapje mee. De damp slaat van de natte shirts, maar de sfeer is goed. Als ik met verzorger André in de bus stap, zitten we stilzwijgend
voor ons uit te staren. Er komt zo veel binnen, dat moeten we even
verhapstukken.

In Cuijk kom ik erachter waar TCT90 voor staat. Tien Colls Tour uit 1990. Een vriendenploeg die dankzij het werk van Mia in aanraking is gekomen met stofwisselingsziekten en de Tour. Buiten delen twee meiden lintjes uit. Het zijn Sanne en Maaike, twee zussen met een stofwisselingsziekte, die graag
hun steentje bijdragen aan dit evenement. Tjeerd en Anke komen buurten. Een echtpaar met twee dochters met San Filippo. Dat er ook voor hen mensen op racefietsen door Nederland rijden vinden ze geweldig.
De laatste etappe brengt ons naar het hockeyveld van St.-Michielsgestel. Iris deelt er lintjes uit. Na 175 km stapt Danny van zijn fiets. Hij is geen wielrenner, dit is echt een enorme opgave voor hem. ‘Helemaal naar de kloten,’ mompelt hij. Danny is de vader van Axel. Zijn drive is gigantisch.
Vanmiddag zei de moeder van Bram tegen me dat haar zoon vorig jaar september is overleden. Nu zit ik te typen in een pipowagen in Schijndel. Om me heen wordt gegeten en gelachen. Het wachtwoord van de wifi is ‘gratiswifi’. Dit is de Stofwisseltour.
Vandaag kun je in één woord samenvatten: hartverwarmend. -J
 

Nieuws overzicht